„Cudowne źródło” dziś obudowane cembrowiną studni wewnątrz kapliczki. Położone na skraju lasu, kilkaset metrów od kościoła.
Wedle legendy miejsce uzdrowienia niewidomej dziewczynki, córki właściciela okolicznych dóbr o nazwisku Suchodolski. Dziewczynka bawiła się na łąkach koło Szczałbu i umyła sobie twarz w wodzie z wypływającego tu źródełka natychmiast odzyskawszy wzrok.
Wdzięczny ojciec ufundował w Szczałbie kościół, zaś obok źródełka postawił drewniany krzyż. Dziś znajduje się tu kapliczka z figurą Matki Bożej Niepokalanej oraz studnia z „cudowną wodą”. W maju organizowane są tu pielgrzymki.
W sierpniu odbywa się duchowe pielgrzymowanie w parafii. Każdego wieczoru pielgrzymi śpiewają pieśni i piosenki maryjne i modlą się na różańcu.
